မိုးေတြသည္းတဲ့အခါ
ကိုျမႀကီးရဲ႕ မိုးအေၾကာင္းကို ငါမသိဘူး
အာႀကီးရဲ႕ မိုးကိုလည္း ငါမသိဘူး
လမ္းေပၚမွာ ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ၾကက္တစ္ေကာင္
တစ္ကိုယ္လံုး စိုတာခ်င္းအတူတူ ၾကက္ကို မျငဴစူၾကဘူး
မိုးသည္းထဲမွာ လမ္းေလ်ာက္ဖို႔
ထီးတစ္လက္မလိုဘူး
မိုးကာမလိုဘူး
အရက္တစ္ခြက္နဲ႔ ရမ္ ႏွစ္ပက္ပဲလိုမယ္
ဘဝကို မိုးေရထဲေမ်ာဖို႔ တစ္မိုင္ေလာက္ေတာင္ ေလ်ာက္စရာမလိုပါဘူး
မိုးေတြသည္းေနေတာ့
ငါ အေမ့ကို သတိရတယ္
ဂဏန္းေတြေကာက္တဲ့ ကေလးဘဝကို သတိရတယ္
ခုေတာ့ မိုးေရထဲမွာ ေရစံုေမ်ာဖို႔ေတာင္
ကံဆိုးမသြားရာ မိုးလိုက္လို႔ မရြာဘူး
ဒီလိုပဲ ေျခာက္ကပ္ကပ္ ဘဝမွာ
ေရစိုေနတဲ့ ၾကက္ေတြလိုပဲ အကုသိုလ္ေတြ ခါခါထုတ္ေနရတာ
တကယ္ေတာ့ မိုးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ငါ ဘာမွ မသိပါဘူး …. ။
ေမာင္ဥေပကၡာ
၂၉၊ ေမ
၁၀ း ၄၃
မိုးေတြသဲခဲ့တာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေတာင္ ျဖစ္သြားပါေပါ့။
ဒီကဗ်ာကို ဒီမွာေတာ့ ပူလြန္းလို႔ ဘီယာေသာက္ရင္း ခံစားသြားတယ္။ (အဟိ)
မုိးအေၾကာင္းေလး…တယ္ေကာင္းပါလား…
ေသခ်ာခံစားသြားတယ္..
ေၾသာ္ ဒီကဗ်ာဖတ္မိမွပဲ မိုးေရထဲ ေျပးမေဆာ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီ ဆုိတာ အမွတ္ရေတာ့တယ္ ..