Archive for the ‘My Neighbours’ Category

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ (၁)

January 22nd, 2009

ကၽြန္ေတာ္က အၿမဲတမ္းပတ္ဝန္းက်င္ကို ေလ့လာေနတတ္တယ္ေလ။ ခုလည္း ပတ္ဝန္းက်င္မွာေတြ႔တာ ေလးေတြေလးေတြ ေရးဦးမယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ မိသားစုက ေျခာက္စုေလာက္ရွိတယ္။ အားလံုးက သာမာန္ လူတန္းစားေတြပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက သူတို႔ သားသမီးေတြပါ။ သားသမီးေတြရဲ႕ ကိုယ္က်င့္တရားက မိဘေတြ အေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္ တည္တယ္ဆိုတာ သံုးသပ္ၾကည့္မိတဲ့အတြက္ ေရးျဖစ္တယ္ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။

အဲ … ဟိုတစ္ေန႔က ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ့ မိသားစုေတြထဲက တစ္စုေပါ့ဗ်ာ။ ကေလးက အလြန္ဆံုးရွိမွ (၆) ႏွစ္ေပါ့။ ေကာင္မေလးဗ် သူက သူမ်ားအိမ္က ငါးေထာင္ တိုလာတယ္ဗ်။ အဲဒါကို သူ႔အေမကိုေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာ့ မေတြ႔ၾကဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီလိုေပးတာကို သူ႔အေမက ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္နဲ႔ သမီး မုန္႔စားဆိုၿပီး ၁၀၀၀ ျပန္ေပးတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ထင္ထားတာေတာ့ ဒီကေလးေတာ့ အရိုက္ခံရေတာ့မွာပဲ လို႔တြက္ထားတာ။ မရိုက္တဲ့အျပင္ ၿပံဳးလို႔ ေပ်ာ္လို႔ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ အံ့ၾသသြားတယ္ဗ်။ အဲဒီကေလးကို အိမ္ထဲ မဝင္ခိုင္းေတာ့ဘူး။ ဝင္ရင္ အိမ္က ပစၥည္းေတြ မ ေတာ့မွာ ေသခ်ာတယ္ေလ။

ေနာက္ထပ္ မိသားစုတစ္စု ရွိေသးတယ္။ အဲဒီမိသားစုက်ေတာ့ တစ္မ်ဳိး။ ငိုစား၊ တိုစား အကုန္လုပ္တယ္ဗ်။ သူတို႔မွာ ထမင္းစားစရာမရွိပါဘူး ဆိုၿပီး ငိုျပတတ္သလို သူ႔သားသမီးေတြကိုလည္း တိုခိုင္းတတ္တယ္ဗ်။ ကေလးအႀကီးဆံုး လူပ်ဳိေပါက္ အရြယ္က ခိုးတယ္။ မိဘေတြေတာ့ ျပန္မေပးဘူး။ သူ႔ဘာသာသံုးတယ္။ အငယ္ေလးေတြက်ေတာ့ ျပန္ေပးတယ္ဗ်။ အဲဒီကေလးေတြကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္က အဲဒီလို လုပ္တာကို မိဘကို ကူညီတာဆိုၿပီး အဓိပၸါယ္ေပါက္ နားလည္ေနတယ္ဗ်။

အဲဒီ မိသားစု ႏွစ္စုက ကေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ရင္း ေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္တုန္းက သူမ်ားအိမ္က အရုပ္ ေလးတစ္ရုပ္ကို လိုခ်င္လြန္းလို႔ မေျပာပဲ ယူလာမိတယ္။ အဲဒါကို အေမက သိသြားေတာ့ ရိုက္လည္းရိုက္တယ္ ၿပီး အေမကိုယ္တိုင္ေခၚသြားၿပီး သြားေတာင္းပန္ ခိုင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အရြယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိတဲ့ေနရာမွာ အဲဒီလို သြားေတာင္းပန္ခိုင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရွက္လိုက္တာ မေျပာပါနဲ႔။ ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ေတာ့ဘူးလို႔ စိတ္ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ေလ။ ေတာ္ေတာ္လည္း ရွက္သြားတာကိုးဗ်။ အဲဒီစိတ္ဓာတ္ေလးက ႀကီးတဲ့အထိ ပါသြားတယ္။ အဲဒီလို မွန္ကန္စြာ ဆံုးမလမ္းျပေပးတဲ့ အေမကို ေက်းဇူးတင္မဆံုးဘူးေပါ့ဗ်ာ။

ခုကေလးေတြကေတာ့ သူတို႔ဘဝမွာ ဘာေတြျဖစ္လာႏိုင္မလဲ။ အက်ဳိးဆက္ေတြ တစ္ခုမွ မေကာင္းတာ သိၾကပါလိမ့္မယ္။ ခက္ေတာ့လည္း ခက္တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔လည္း သူတို႔ မိဘေတြ ကိုယ္တိုင္က မွားေနတာကို ဘယ္လို သြားျပင္မလဲ။ ဒီေတာ့ အဲဒီကေလးေတြကို အိမ္ကိုမဝင္ခိုင္းတာ သတိထားေနရတာကလြဲလို႔ ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲဗ်ာ …

ကၽြန္ေတာ္သိေသာ သူတို႔သံုးေယာက္

August 8th, 2008

ကၽြန္ေတာ္မွာ အသိ သံုးေယာက္ရွိတယ္။ သူတို႔ အားလံုး နာမည္ေတြက တင္၀င္းေတြပဲ။ စေနသားေတြ။ ဒီလုိ နာမည္ေတြ တူေနေတာ့ ေရွ႕မွာ သူတို႔နဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေလးေတြ တပ္ၿပီး ေခၚၾကတယ္ေပါ့။ တစ္ေယာက္က သေဌး တင္၀င္း၊ ေနာက္တစ္ေယာက္က အညာသား တင္၀င္း၊ ေနာက္ဆံုး တစ္ေယာက္က ငေပြး တင္၀င္း။ သူတို႔ နာမည္ေတြနဲ႔ သူတို႔ လိုက္တယ္ ေျပာလို႔ရတယ္ဗ်။ တစ္ေယာက္က တကယ့္ သေဌးဗ်။ ဒါေၾကာင့္ သေဌး တင္၀င္းလို႔ ေခၚၾကတာေပါ့။ ေနာက္ တစ္ေယာက္ကေတာ့ အညာသား။ ကြမ္း တျပစ္ျပစ္နဲ႔။ ဆဲလိုက္ရင္လည္း မိုးမႊန္လို႔။ အထက္ လူႀကီးေတြကေတာ့ သူကိုခ်စ္တယ္ဗ်။ ေအာ္ ေျပာဖို႔ေမ့ေနတယ္။ သူတို႔က ဌာနႀကီး တစ္ခုမွာ အတူတူ ၀န္ထမ္းေတြေပါ့။ အဆင့္ေတြကေတာ့ သိပ္မကြာၾကပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းေျပာဖို႔ က်န္သြားဦးမယ္။ သူက ငေပြးတင္၀င္း။ ေနရာတကာ ကလိန္ကက်စ္ က်ခ်င္တယ္။ ဂြင္ေလး ဖန္လိုက္ရမွ။ ေငြယားေလး က်စ္လိုက္ရမွ။ သူတို႔ သံုးေယာက္မွာ သိသိသာသာ ကြာျခားေနတာက ဓန အင္အားဗ်။ သေဌးတင္၀င္းကို ဘယ္လိုမွ လိုက္မမွီၾကဘူး။ အဲဒီလို ကြာျခားေနတာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ စိတ္၀င္းစားလို႔ ေလ့လာျဖစ္တယ္ဗ်။

» More: ကၽြန္ေတာ္သိေသာ သူတို႔သံုးေယာက္