Archive for the ‘Translation’ Category

ဘာသာစကားမ်ဳိးစံုႏွင့္ အင္တာနက္ကို ေရးသားျခင္းႏွင့္ အနာဂတ္ (၂)

January 1st, 2009

အိႏၵိယဂူးဂယ္ရဲ႕ ေဒါက္တာပရာဆပ္ရမ္က သူတို႔ကုမၸဏီရဲ႕ ျပည္တြင္း ဘာသာစကား ဆိုင္ရာ ဝန္ေေဆာင္မႈေတြကေန အက်ဳိးအျမတ္ ႀကီးႀကီးမားမား မရႏိုင္ေသးဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။

“ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို ရင္းႏွီးျမႇတ္ႏွံမႈေတြကေန အက်ဳိးရလဒ္ေကာင္းေတြ၊ အိႏၵိယရဲ႕ ေၾကာ္ျငာေစ်းကြက္ကို ဖန္တီးႏိုင္တဲ့ အလားအလာေတြ ရွိတယ္”လို႔ ဒယ္ပါမာက ေျပာပါတယ္။

အိႏၵိယရဲ႕ အြန္လိုင္းေစ်းကြက္ကို ခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္ဖို႔ အဂၤလိပ္စာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ မလံုေလာက္ဘူး ဆိုတာ လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလို ရွင္းေနပါၿပီ။ အေနာက္တိုင္း ရုပ္သံအစီအစဥ္ ထုတ္လုပ္သူေတြ ကုန္ပစၥည္း ထုတ္လုပ္သူေတြမွာ သင္ခန္းစာ ေကာင္းေကာင္းေတြ ရွိၿပီးသားပါလို႔ ေစ်းကြက္ အတိုင္ပင္ခံလည္းျဖစ္ “အိႏိၵယ ေစ်းကြက္တြက္ ယွဥ္ၿပိဳင္အႏိုင္ရႏိုင္ေရး (အိႏၵိယစားသံုးသူေတြရဲ႕ ေျပာင္းလဲ တိုးတက္မႈ ျဖစ္စဥ္ကို နားလည္ႏိုင္ေရး)” ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ေရးသားသူလည္းျဖစ္တဲ့ ရာမဘီဂ်ာပူကာ က ဆိုပါတယ္။

“ဘီလီယံနဲ႔ ခ်ီေနတဲ့ လူေတြဆီေရာက္ခ်င္တယ္၊ ဒါမွာမဟုတ္ တစ္ဝက္ေလာက္ အထိ အုပ္မိခ်င္တယ္ ဆိုရင္္၊ သူတိုနဲ႔ တစ္သားတည္း ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဘာသာစကားေပါင္းစံု သံုးမွရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို သင္ေရွာင္လြဲမရႏိုင္ပါဘူး” သူမက ဆက္ေျပာပါတယ္။

ယေန႔ေခတ္ သန္း ၅၀ ေလာက္ရွိတဲ့ ဧရာမ အဂၤလိပ္စကား ေျပာႏိုင္တဲ့ အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူေတြ ရွိတာေတာင္ အဲဒီအထဲက သံုးပံုတစ္ပံုေလာက္က သူတို႔မိခင္ဘာသာ စကားေလးနဲ႔ ဖတ္ရတာကို ပိုၿပီး ႀကိဳက္ၾကေၾကာင္း အိႏၵိယေစ်းကြက္ သုေတသန ကုမၸဏီျဖစ္တဲ့ JuxtConsult ရဲ႕ စစ္တမ္း ေကာက္ယူမႈမ်ား အရသိရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကေတာ့ သူတို႔ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ အတိုင္း မျဖစ္ေသးဘူး၊ သူတို႔ရွာခ်င္တာေတြ မိခင္ဘာသာစကားနဲ႔ ရွာလို႔ မရေသးဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္တဲ့။ ဒါေတာင္ “ေဒသသံုး ဘာသာစကားေတြနဲ႔ ေရးထားတဲ့ စားမ်က္ႏွာေတြကို သိမ္းဆည္း ထားတဲ့ ပမာဏကေတာ့ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္” လို႔ JuxtConsult က အႀကီးအကဲ ျဖစ္သူ ဆန္ေဂ်းတီဝါရီ က ေျပာပါတယ္။

ဗာရွာစီမံကိန္း (Project Bhasha) ဆိုတာ အိႏၵိယက ပညာတတ္ေတြ၊ ျပည္တြင္း စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြ၊ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေဆာ့(ဖ္)ဝဲ ေရးသားသူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး ကြန္ပ်ဴတာကို ေဒသသံုး ဘာသာစကားေတြနဲ႔ အသံုးျပဳႏုိင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ မိုက္ကရိုေဆာ့(ဖ္)(Microsoft) ရဲ႕ စီမံကိန္းတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

အဆိုပါ ကုမၸဏီက အိႏၵိယအစိုးရ လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ကုမၸဏီေတြရဲ႕ အြန္လိုင္း ဝန္ေဆာင္မႈေတြမွာ ေဒသသံုးဘာသာစကား အသံုးျပဳမႈလိုအပ္ခ်က္ ႀကီးထြားလာတာကို အကြက္ျမင္ထားပါတယ္။

“အဲဒီလို ကုမၸဏီေတြအေနနဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႕ ေက်းလက္ေဒသေတြ၊ တိုးတက္မႈေႏွးေကြး ေနေသးတဲ့ ၿမိဳ႕ေတြ၊ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးေတြအထိ သူတို႔ ဝန္ေဆာင္မႈေတြ ျဖန္ႏိုင္သေလာက္ ျဖန္႔က်က္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ စားသံုးသူေတြနဲ႔ တိုက္ရုိက္ ထိေတြ႔ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဆက္သြယ္ေရး အတြက္ ေဒသသံုး ဘာသာစကားကို မသံုးမျဖစ္ သံုးဖို႔ လိုလာပါၿပီ” မိုက္ကရိုေဆာ့(ဖ္) ရဲ႕ ပရိုဂရမ္မန္ေနဂ်ာ တစ္ဦးျဖစ္သူ ပရာဒိ ပရာေပး က ေျပာပါတယ္။

အဆိုပါ စီမံကိန္းရဲ႕ ဝက္(ဘ္)ဆိုက္ျဖစ္တဲ့ BhashaIndia.com က အသံုးျပဳသူမ်ား ကိုယ္တိုင္ ျပင္ဆင္ တည္းျဖတ္ႏိုင္ဖို႔ စီစဥ္ေပးထားသလို နည္းပညာဆိုင္ရာ စကားလံုးေတြ လူမႈကြန္ယက္ဝက္ဆိုက္(Social Network) ေတြမွာ သံုးေလ့ရွိတဲ့ ဘန္းစကားေတြရဲ႕ အဓိပၸါယ္ေတြကို ေဒသသံုးဘာသာ စကားေတြနဲ႔ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆို ေပးထားပါတယ္။ (ဗာရွာ(Bhasha) ဆိုတာ ဟိႏၵဴ စကားလံုးျဖစ္ၿပီး “ဘာသာစကား” လို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္)

ၿပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာလက ရဟူးနဲ႔ ဟိႏၵဴသတင္းစာ ထုပ္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းႀကီးျဖစ္တဲ့ ဂ်ဂရမ္ (Jagram Group) တို႔ ပူးေပါင္းၿပီး Jagran.com ဆိုတဲ့ သတင္းေပၚတယ္(News Portal) တစ္ခုကို သန္း ၄၂၀ ေသာ အိႏၵိယႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ မိခင္ဘာသာစကား ျဖစ္တဲ့ ဟိႏၵဴ ဘာသာစကားကို အေျခခံၿပီး လြင့္တင္ခဲ့ပါတယ္။

အီးေမးလ္ ဝန္ေဆာင္မႈေတြ အျခား ဝက္(ဘ္) စာမ်က္ႏွာေတြကို အိႏၵိယဘာသာစကား မ်ဳိးစံုနဲ႔ အေထာက္အပံ့ ေပးထားၿပီး ျဖစ္တဲ့ ရဟူးက Jagran.com အေနနဲ႔ အသံုးျပဳေတြ ၿပံဳေနေအာင္ ဝင္လာၿပီး သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ အသံုးျပဳသူ အေရအတြက္ ပမာဏ(user traffic) ကို ေက်ာ္သြားလိမ့္မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
“ျပည္တြင္းမူျပဳေရး (Localization) က အိႏၵိယလို ႏိုင္ငံေတြအတြက္ ေအာင္ျမင္မႈရဲ႕ ေသာ့ခ်က္ပဲ” လို႔ ရဟူးအိႏၵိယ ရဲ႕ ႏိုင္ငံရပ္ျခား စားသံုးသူ ဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းက ဂိုပယ္ကရစ္ရွန က ေျပာပါတယ္။

ဂူးဂယ္ ကလည္း မၾကာေသးမီက ဟိႏၵဴဘာသာ၊ အျခား ေတာင္ပိုင္း အိႏၵိယရဲ႕ အဓိက ဘာသာစကား သံုးမ်ဳိးကို အသံုးျပဳၿပီး ဆိုက္ေပါင္းစံုက သတင္းေတြ စုေပါင္းေဖာ္ျပတဲ့ သတင္ေပါင္းဆိုက္ တစ္ခုကို မိတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။ ထို႔ျပင္ အျခား အိႏၵိယဘာသာစကား ငါးမ်ဳိးအထိ အႏွစ္သာရမပ်က္ ဘာသာျပန္ေပးႏိုင္တဲ့ transliteration tool (http://www.google.co.in/transliterate/indic မွာ သြားၾကည့္ ႏိုင္ပါတယ္) ကို မိတ္ဆက္ ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဂူးဂယ္ရဲ႕ ရွာေဖြေရး အင္ဂ်င္ (Search Engine) မွာ အိႏၵိယဘာသာစကား ကိုးမ်ဳိးနဲ႔ ရွာေဖြေပးႏိုင္သလို အဂၤလိပ္လိုေရးထားတဲ့ ဝက္ဆိုက္ ေတြကို ဟိႏၵဴဘာသာနဲ႔ တစ္ခါတည္း ဘာသာျပန္ဆို ေဖာ္ျပေပးႏိုင္ပါတယ္။

Google က အင္ဂ်င္နီယာေတြက အျခားဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံေတြမွာ အသံုးျပဳဖို႔ အတြက္ အသံကို ကြန္ပ်ဴတာက နားလည္ တံု႔ျပန္ႏိုင္ေသာစနစ္ (Voice Recognition)၊ ဘာသာျပန္ (Translation)၊ အႏွစ္သာရမပ်က္ ဘာသာစကားတစ္ခုမွ တစ္ခုသို႔ ဘာသာျပန္ျခင္း (Transliteration)၊ စာလံုးေတြကို ပံုေဖာ္ဖတ္ရႈၿပီး ကြန္ပ်ဴတာ နားလည္ေသာ စကားလံုးမ်ားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲျခင္း (Digital Text Reading) ေတြမွာ အသဲအသန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ေနၾကပါတယ္။

ဂူးဂယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြက Quillpad နဲ႔ ဂူးဂယ္ရဲ႕ Transliteration Tool ကို ႏိႈင္းယွဥ္ စမ္းသပ္ ၾကည့္ၾကတယ္လို႔ ေျပာေတာ့ Quillpad တည္ေထာင္သူ ရမ္ပါကပ္(ရွ္) တစ္ေယာက္ သေဘာေတြ မေႏွာေခြ႔ ေနပါတယ္။ အိႏၵိယသားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အဂၤလိပ္စာကို အသည္းအသန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ေနၾကတယ္ဆိုေပမယ့္ ေဒသသံုး ဘာသာစကားေတြ အသံုးျပဳၿပီး ေရးထားတဲ့ ဝက္(ဘ္)ဆိုက္ ေတြကေတာ့ မ်ားသထက္ မ်ားလာ ေနဦးမယ္လို႔ ယံုၾကည္ေၾကာင္း သူက ေျပာပါတယ္။

“ဒါေၾကာင့္ အဂၤလိပ္စကား တစ္ခုတည္း မလံုေလာက္ဘူး” လို႔ ရမ္ပါကပ္(ရွ္) က “ေရွ႕ကိုလည္းၾကည့္၊ အဂၤလိပ္စာလည္းသင္၊ ဒါေပမယ့္ သင္တို႔အားလံုးရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ျပည့္ဝဖို႔ကေတာ့ အဂၤလိပ္စာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ မလံုေလာက္ပါဘူး” ဆိုတဲ့ Quillpad ရဲ႕ ေဆာင္ပုဒ္ကို ညႊန္းဆိုရင္း ေျပာပါတယ္။

Daniel Sorid ေရးတဲ့ Writing the Web’s future in numerous languages ဆိုတဲ့ Nytimes.com ရဲ႕ ေဆာင္းပါးကို ဘာသာ ျပန္ဆို ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာသာစကားမ်ဳိးစံုႏွင့္ အင္တာနက္ကို ေရးသားျခင္းႏွင့္ အနာဂတ္

December 31st, 2008

အင္တာနက္ရဲ႕ ေနာက္လာမယ့္ အခန္းက႑က အဂၤလိပ္စာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ မျပည့္စံု မလံုေလာက္ ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အာရွတိုက္က အင္တာနက္သံုးစြဲသူ အေရအတြက္က ေျမာက္အေမရိကက အင္တာနက္သံုးစြဲသူ အေရအတြက္ထက္ ႏွစ္ဆပိုမ်ားပါတယ္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ သံုးဆ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ ဂူးဂဲမွာ ရွာေဖြတဲ့ စာေၾကာင္း (search queries) ေတြရဲ႕ တစ္ဝက္ထက္ပိုတဲ့ ပမာဏက ယူအက္(စ္) ျပင္ပက ျဖစ္ေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။

အင္တာနက္ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ျဖစ္စဥ္က ရမ္ပါကပ္(ရွ္)လို စြန္႔ဦးသမားေတြ အတြက္ေတာ့ မဟာအခြင့္အေရးပါပဲ။ ရမ္က အိႏၵိယရဲ႕ ဆီလီကြန္ဘယ္လီလို႔ ဆိုႏိုင္တဲ့ ဘန္ဂေလာ ျပင္ပမွာေနတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ တစ္ေယာက္ပါ။ ရမ္က အဂၤလိပ္စာကို ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ကတည္းက သင္ခဲ့တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ရမ္က သူ႔ မိတ္ေဆြေတြ မိသားစုေတြနဲ႔ ေျပာဆို ဆက္ဆံတဲ့အခါမွာ မိခင္ဘာသာစကား ျဖစ္တဲ့ ကန္နာဒါ (Kannada) နဲ႔ ေျပာရတာ ပို ခံတြင္းေတြ႕ ပါတယ္တဲ့။ ကန္နာဒါ ကို အင္တာနက္မွာ သံုးဖို႔ဆိုျပန္ေတာ့ ကီးဘုတ္ေျမပံု(Keyboard Maps) ေတြလိုလာ ျပန္တယ္။ အဲဒီလို ကီးဘုတ္ေျမပံုေတြ ေလ့လာဖို႔က်ေတာ့ ရမ္အတြက္ ခက္ခဲတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြ ျပည့္ႏွက္ ေနပါတယ္။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ ရမ္က Quillpad ဆိုတဲ့ ေတာင္အာရွဘာသာစကား ဆယ္မ်ဳိးနဲ႔ ရိုက္ႏိုက္တဲ့ အြန္လိုင္း ဝန္ေဆာင္မႈ(Online Service) တစ္ခု တည္ေထာင္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အသံုးျပဳသူေတြက ေရာမ စကားလံုးေတြနဲ႔ ကိုယ့္မိခင္ဘာသာ စကားအသံထြက္ကို ရိုက္ေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ Quillpad က အသံုးျပဳသူ ေျပာင္းလဲလိုတဲ့ ဘာသာစကားကို ေျပာင္းလဲ ေပးပါတယ္။ ဘေလာ့ဂါေတြ စာေရးဆရာေတြက ရမ္ရဲ႕ ဝန္ေဆာင္မႈကို ညႊန္းဆိုေရးသား လာၾကပါတယ္။ အဲဒီလို လူေျပာသူေျပာ မ်ားလာတာကေန ႏိုကီယာ(Nokia) လို ဆဲလ္ဖုန္းထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြ Google လို Search Engine ေတြက ရမ္ရဲ႕ ဝန္ေဆာင္မႈကို မ်က္စိက်လာပါတယ္။

အေနာက္တိုင္း နည္းပညာကုမၸဏီေတြက အိႏၵိယရဲ႕ ေဒသအလိုက္ သံုးတဲ့ဘာသာ စကားေတြကို နားလည္မႈ လြဲေနတယ္လို႔ ရမ္ကေျပာပါတယ္။ အိႏိၵယႏိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရ ဆယ္ပံု တစ္ပံုကပဲ အဂၤလိပ္စကားကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ သြက္သြက္လက္လက္ ေျပာႏိုင္ၾကသလို ေကာလိပ္ ေက်ာင္းေတာ္သား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ ေန႔စဥ္ေျပာဆို ဆက္ဆံတဲ့ ေနရာေတြမွာလည္း ကိုယ့္ဘာသာစကား ကိုသံုးမွ အာေတြ႔ လ်ာေတြ႔ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။

“သူတို႔ကို ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ အမွန္ေတြအတိုင္း ေဖာ္ျပေျပာဆိုခြင့္ ေပးရမယ္။ သူတို႔ကို ဟိုဟာ ဒီဟာေတြနဲ႔ ရူးေအာင္သြားမလုပ္နဲ႔၊ အဂၤလိပ္လိုပဲ ေျပာရမယ္ဆိုၿပီး အတင္း မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ” လို႔ ရမ္က ေျပာပါတယ္။

အဂၤလိပ္စာကို အေျခခံမထားတဲ့ အဂၤလိပ္စာမဟုတ္တဲ့ ဝက္စာမ်က္ႏွာ(Content) ေတြနဲ႔ Application ေတြမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဧရာမ အေမရိကန္ နည္းပညာကုမၸဏီႀကီးေတြက အဂၤလိပ္စာမဟုတ္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားဘာသာ စကားေတြ အသံုးျပဳၿပီး တည္ေဆာက္ထားေသာ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ ႏွစ္စဥ္ ေငြေတြ ပံုေအာေနၾကတာ ၾကာပါၿပီ။ Quillpad လို ျပည္တြင္း ကုမၸဏီေတြက သူတို႔ကို အလဲမထိုးခင္ အျမတ္ေဝစုေတြ ခြဲမယူခင္က ဆိုပါေတာ့။

“အဂၤလိပ္လိုသာ ဝက္(ဘ္)ဆိုက္ေတြကို တင္လိုက္ တကမၻာလံုးက လူေတြက ဖတ္ၾကလိမ့္မယ္ ဆိုတဲ့ေန႔ေတြက ဒိတ္ေအာက္သြားပါၿပီ” ဂ်ဴပီတာသုေတသနမွ Senior Analyst ျဖစ္သူ ဇီယာ ဒယ္နီရယ္ ဝက္ဂါက နယူးေယာက္အေျခဆိုက္ အြန္လိုင္း သုေတသန ကုမၸဏီတစ္ခုရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကို အေျခခံၿပီးေျပာပါတယ္။

၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ တရုတ္နဲ႔ အေမရိကန္ ေနာက္ သံုးခုေျမာက္ အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူ အမ်ားဆံုးျဖစ္ဖို႔ ဟန္ျပင္ေနတဲ့ အိႏၵိယလိုႏိုင္ငံမွာ ေနရာတကာမွာ အဆီးအတား မရွိတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ပိုၿပီး ထင္ရွားေနပါတယ္လို႔ ဂ်ဴပီတာက ဆိုပါတယ္။ အိႏၵိယသားေတြက သူတို႔ ေဘာ့စ္ကို ဘာသာစကားတစ္မ်ဳိး ေျပာမယ္။ သူတို႔ အိမ္ေထာင္ဖက္ေတြကို တစ္မ်ဳိးေျပာမယ္။ သူတို႔ မိဘေတြကိုေတာ့ ေနာက္တစ္မ်ဳိးနဲ႔ ေျပာေန ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလို ေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနတဲ့ အေနအထားမွာ စကားလံုးေတြ ကလည္း စံုစီနဖာ စကားသံေတြ စုထားတဲ့ အိတ္ႀကီးထဲက ထြက္လာသလို ျဖစ္ေနမွာပဲ။ (ကုလားတိုက္ က်ားဝင္ကိုက္ဆိုသလို ေနမွာေပါ့။)

ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္မွာ ရဟူး နဲ႔ ဂူးဂယ္က အိႏၵိယႏိုင္ငံက အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူ ေတြကို သူတို႔ မိခင္ဘာသာ စကားေတြနဲ႔ ရွာႏိုင္၊ ဘေလာ့ေရးႏိုင္ သင္ယူႏိုင္ေအာင္ တစ္ဒါဇင္ေလာက္ရွိတဲ့ ဝန္ေဆာင္မႈေတြ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ ၾကတယ္။ မိုက္ကရိုေဆာ့(Microsoft) ကလည္း သူ႔ရဲ႕ ဝင္းဒိုးလိုက္(ဖ္)(Windows Live) အြန္လိုင္း ဝန္ေဆာင္မႈမွာ အိႏၵိယ ဘာသာစကား ခုႏွစ္ခုကို အေထာက္အပံ့ ေပးဖို႔ တည္ေဆာက္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ Facebook ကလည္း ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ ေဗာ္လံတီယာေတြ ေရြးခ်ယ္ၿပီး သူရဲ႕ လူမႈကြန္ယက္စနစ္ (Social Network) ကို ဟိႏၵဴ (Hindi) နဲ႔ အျခား ေဒသသံုးဘာသာ စကားေတြကို ဘာသာျပန္ ေစပါတယ္။ အခမဲ့ အြန္လိုင္း စြယ္စံုက်မ္း ျဖစ္တဲ့ ဝီကီပိဒိယ(Wikipedia)မွာ ဆိုရင္လဲ ကိုရီးယားထက္ မိခင္ဘာသာစကားသံုး ထည့္သြင္း ေရးသားမႈမွာ ပိုၿပီး မ်ားလာေနပါၿပီ။

ဂူးဂယ္ရဲ႕ ရွာေဖြေရး ဝန္ေဆာင္မႈက တရုပ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္တြင္း ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမွာ ေနာက္ေကာက္ က်သြားတာက အိႏၵိယမွာ ျပည္တြင္းအသားေပး ဝန္ေဆာင္မႈေတြကို ဦးစားေပး အစီအစဥ္ထဲ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔ိခဲ့တယ္။ ဂူးဂယ္ရဲ႕ အိႏၵိယမွာ ဓားမဦးခ် အေကာင္အထည္ ေဖာ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြက ႏိုင္ငံရဲ႕ သမိုင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး တိုးတက္မႈ ေႏွးေကြးေနတဲ့ တစ္ကိုယ္ရည္သံုး ကြန္ပ်ဴတာ ေစ်းကြက္ကို ဖြင့္ဖိုက ပထမ။ ဂူးဂယ္ ရဲ႕ တစ္ကမၻာလံုးျဖန္႔က်က္ထားတဲ့ ေစ်းကြက္တစ္ခု ေပၚထြက္လာဖို႔ တည္ေဆာက္ေနတဲ့ ဝန္ေဆာင္မႈ ေတြမွာ အသံုးခ်ႏိုင္ဖို႔ ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ေတြ ေမြးထုတ္ ေလ့က်င့္ေပးဖို႔က ဒုတိယပါ။

“အိႏၵိယဆိုတာ ဘယ္စနစ္ႀကီးေတြနဲ႔မဆို အလြယ္တကူ ခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္တဲ့ အစြမ္းရွိတဲ့ ေနရာပဲ” လို႔ အိႏၵိယဂူးဂယ္ ရဲ႕ သုေတသနနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈဆိုင္ရာ အႀကီးအကဲ ေဒါက္တာ ပရာဆပ္ရမ္က ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိႏိၵယႏိုင္ငံမွာ ဘာသာစကား (၂၂)မ်ဳိး ေလာက္အသံုးျပဳေန ပါတယ္။ အဲဒီလို အသံုးျပဳ ေနတဲ့အတြက္ ကိုယ့္မွာ လႊမ္းမိုးထားတဲ့ ဘာသာစကား တစ္ခုတည္းအေပၚ အေျခခံၿပီး တူညီတဲ့ နည္းလမ္းတစ္ခုတည္းနဲ႔ ဘာသာစကား (၂၂)မ်ဳိးကို ခ်ဥ္းကပ္မယ္ဆိုရင္ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒီလို ရႈပ္ေထြး ေပြလီေနတဲ့ အဆင့္သစ္ကို (၂၂)မ်ဳိး၊ (၂၂)နည္းနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္မွ ရႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ကမၻာနဲ႔ခ်ီၿပီးလုပ္ေနတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြက ႏွစ္စဥ္ သန္းရာခ်ီေနတဲ့ ေဒၚလာေတြကို သူတို႔ အစီအစဥ္ခ်ထားတဲ့ ဘာသာစကားေတြကို ဘာသာျပန္ဖို႔အတြက္ သံုးေနၾကတယ္လို႔ မင္ဆာခ်ဴးဆက္အေျခဆိုက္ Common Sense Advisory က သုေတသန ဦးစီးမွဴးျဖစ္သူ ဒယ္ပါမာက ေျပာပါတယ္။

အဲဒီလို အစီအစဥ္ေတြထဲမွာ အိႏိၵယဆိုတာ ရုရွ၊ ဘရာဇီးနဲ႔ ေတာင္ကိုးရီယားတို႔နဲ႔ ယွဥ္ရင္ အဆင့္ သတ္မွတ္ခ်က္ နိမ့္ပါတယ္လို႔ ဒယ္ပါမာက ဆက္ေျပာပါတယ္။ (အိႏၵိယက အြန္လိုင္း ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး(e-commerce) နဲ႔ အြန္လိုင္း ေၾကာ္ျငာ ေစ်းကြက္ေတြမွာ အျခားႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ မရွိေသးပါဘူး)

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ ….

အိမ္ေျပးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း အပိုင္း(၃) ဇာတ္သိမ္း

June 29th, 2007

ကုန္တင္ကားတစ္စီးရဲ႕ ဆူညံလွတဲ့စက္သံကို မျမင္ရခင္ကတည္းက ေကာင္ေလးၾကားေနရတယ္။ ေရွ႕မီးႀကီးေတြရဲ႔ အလင္းေရာင္ေတြကိုေတာ့ လွမ္းျမင္ေနရၿပီ … ေကာင္ေလး လက္ကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဆန္႔တန္းလိုက္တယ္။ လက္မကိုလည္း ေထာင္လိုက္တယ္။ က်န္တဲ့လက္တစ္ဖက္ကေတာ့ လက္သီးက်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုတ္ထားမိ လ်က္သားျဖစ္ေနတယ္ …

ေကာင္ေလး ရင္ေတြခုန္လိုက္တာမေျပာပါနဲ႔ေတာ့ .. ကုန္တင္ကားႀကီးတစ္စီးရဲ႕ ေလဘရိတ္အုပ္သံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ အစိမ္းေရာင္ ကုန္တင္ကားႀကီးတစ္စီး ေကာင္ေလးေဘးမွာ လာရပ္တယ္။ စက္ကေတာ့ မသတ္ဘူး။

“ေကာင္ေလး ဘယ္သြားမလို႔လဲ”
ကားႀကီးေပၚက ကားေမာင္းသမားက ေကာင္ေလးကို လွမ္းေမးတယ္။

…………………

ကုန္တင္ကားႀကီးရဲ႕ေခါင္းခန္းထဲမွာ ေကာင္ေလး အခန္႔သားထိုင္ေနတယ္။ ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕အေဆာက္အဦးတစ္ခု ကိုျဖတ္တိုင္း ေကာင္ေလးရင္ထဲမွာ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ေတြေလ်ာ့ေလ်ာ့သြားတယ္။

ေကာင္ေလးရင္ထဲမွာ ေႏြးေထြးလာတယ္။ လံုၿခံဳေအးခ်မ္းမႈကိုလည္း ခံစားေနရၿပီ …

ခပ္ေတာင့္ေတာင့္ ထိုင္ေနရင္း ေကာင္ေလး သက္ျပင္းရွည္ႀကီးတစ္ခု ခ်လိုက္တယ္။

“ဘာေတြရင္ဆိုင္ရဦးမွာလဲ၊ ဒါ ေကာင္ေလးရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ဘ၀ အစစ္ပဲေလ”

အိမ္ေျပးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း အပိုင္း(၂)

June 25th, 2007

အခုမွပဲ ေကာင္ေလးသက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္။ ေျခေထာက္ေတြလည္း ျပန္လႈပ္လို႔ရလာတယ္။ ေသြးပ်က္ ျဖဴေရာ္သြားတဲ့ မ်က္ႏွာလည္း အခုမွ ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္လာတယ္။ အသက္ရႈသံေတြလည္း ျပန္မွန္လာၿပီ။ အရာအားလံုး ဟာ ပံုမွန္အတိုင္းျပန္ျဖစ္သြားၿပီေပါ့။

ပေထြးရဲ႔အေၾကာင္းေတြ သံမႈိနဲ႔စိုက္လိုက္သလို
ေခါင္းထဲကို ၀င္လာတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ ေကာင္ေလးအေၾကာက္ ဆံုးက သူ႔ပေထြးေပါ့။ မေတြးရဲစရာပဲ။ အကယ္၍သာ ကားေပၚက အဖိုးႀကီးဟာ သူ႔ပေထြးျဖစ္ေနခဲ့ရင္ …
ေကာင္ေလးေနာက္တစ္ႀကိမ္ဘယ္လိုမွခံစားႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္တာအေသအခ်ာပဲ။ ကယ္သူမဲ့ထပ္ျဖစ္ရဦးမွာ အေသအခ်ာပဲ။

သူ႔ေျခေထာက္ေတြေနာက္ဖက္ေတြမွာ လတ္ဆတ္ေနေသးတဲ့ အမာရြတ္ေတြကို ဂ်င္းေဘာင္းဘီအေပၚကေန ေကာင္ေလး ေကာင္းေကာင္းစမ္းမိေနတယ္။ စိတ္ထဲမွာလည္း ထိတ္လန္႔ တုန္လႈပ္လာတယ္။ ေကာင္ေလးရဲ႕ ပေထြးက သားေရခါးပတ္အထူႀကီးနဲ႔ ဘီလူးသရဲစီးသလို ေကာင္ေလးကို ရိုက္ထားတာ တစ္ပတ္ေလာက္ ရွိတာေတာင္ ဒါဏ္ရာေတြက နာက်င္ေနတုန္း၊ တစစ္စစ္ကိုက္ခဲေနတုန္း။ ဒီလိုပံုစံမ်ဳိးနဲ႔သာ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ အရိုက္ခံရမယ္ဆို ေကာင္ေလး ခႏၵာကိုယ္က ဘယ္လိုမွ လက္ခံႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အရိုက္ခံရၿပီးစ ရက္ေတြမွာ ဟိုေျပး ဒီေျပးလုပ္ေနရတဲ့ ေကာင္ေလးအတြက္ ဒါဏ္ရာေတြဟာ သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ နာေနခဲ့တယ္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီနဲ႔ကြယ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ မျမင္ႏိုင္တာေတာ္ေသး …

ကားေတြက ပိုမ်ားလားတယ္။ အခ်ိန္ကေတာ့ ေကာင္ေလးရဲ႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အႏႈတ္လက္ခဏာေတြ ေပါင္းထည့္ေနေလရဲ႕ …

ကားေမာင္းသမားတစ္ေယာက္က ဘာစိတ္ကူးေပါက္တယ္မသိ၊ ေကာင္ေလးကို လက္လွမ္းျပတယ္။ တကယ့္ကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးပံုစံနဲ႔။ မဟူရာကတၱရာလမ္းမႀကီးေဘးမွာ တစ္ေယာက္တည္းရပ္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးအတြက္ေတာ့ အားေဆးတစ္ခြက္ပဲေပါ့။

အခ်ိန္ေတြကလည္း ကုန္လြယ္လိုက္တာ။ ညအမိုက္ေမွာင္ေတြက ေကာင္းကင္ တစ္ျပင္လံုးသိမ္းပိုက္ဖို႔ အခ်ိန္နည္းနည္းပဲလို ေတာ့တယ္ေလ။ မိုးလံုးလံုးခ်ဳပ္သြားတဲ့အခ်ိန္အထိ ကားတစ္စီးမွ် ေကာင္ေလးကို မေခၚဘူးဆိုရင္ ေကာင္ေလးလမ္းေလွ်ာက္ခရီးဆက္ရေတာ့မယ္။ ကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ သူတို႔ေရွ႕မီးႀကီးေတြကို ဖြင့္ထားၾကၿပီ။ အိမ္ကို မေမွာင္ခင္ တက္သုတ္ရိုက္ ျပန္ေနၾကသလိုပဲ။

ဆက္ပါဦးမယ္ …

အိမ္ေျပးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း အပိုင္း(၁)

June 24th, 2007

ကၽြန္ေတာ္ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀နဲ႔ ထပ္တူက်ႏိုင္မယ့္ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ကို ဘာသာျပန္တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

အိမ္ေျပးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း

ေသာၾကာေန႔ ညေနခင္းတစ္ခု။ ေႏြရာသီ (၁၄)ခုေလာက္ ရင့္က်က္ၿပီးစ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။

သူဒီေန႔ လစာရတယ္ေလ။

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ”
ေကာင္ေလးရဲ႔ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက တိုးတိုးေလးထြက္လာတဲ့ ေနာက္ဆံုးေက်းဇူးစကား။

လစာထည့္ထားတဲ့ စာအိတ္ေလးကို ေကာင္ေလးရဲ႔ အျပာေရာင္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ေနာက္အိတ္ထဲ ထည့္လိုက္ေလရဲ႕….

အညိဳေရာင္သားေရအိတ္ေလးကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း မလိုက္တယ္။ ၿမဲၿမဲဆုပ္ထားတဲ့ အိတ္လက္ကိုင္ရဲ႕အထိအေတြ႔မွာ ဒီအိတ္ေလးအရင္ထက္ေလးေနတာ ေကာင္ေလး သိေနတယ္။ အထဲမွာ ဘာေတြရွိေနတယ္ဆိုတာ ေကာင္ေလးသိတာေပါ့။ ရွပ္အက်ႌတစ္ထည္ရယ္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတစ္ထည္ရယ္ ေျခအိတ္တစ္စံုရယ္ေပါ့။ ေကာင္ေလးဒီျခံကို စြန္႔ခြာေတာ့မယ္ေလ။
ဒီေန႔ေတာ့ ေတာင္ဖက္ကို သြားရမည့္အစား ေျမာက္ဖက္ကို ေကာင္ေလးဦးတည္ထားတယ္။ သူသိတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ၿမိဳ႕ေလးနဲ႔ေ၀းရာကို ေကာင္ေလးျဖည္းျဖည္းခ်င္းစြန္႔ခြာေနတယ္။ ေျခလွမ္းနည္းနည္းေလာက္ ေလ်ာက္လိုက္ရင္ အေ၀းေျပးလမ္းမႀကီးေဘးကို ေရာက္ၿပီေပါ့။ အဲဒီေနရာမွာ ကုန္ကားႀကီးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ခဏရပ္လို႔ရတဲ့ေနရာရွိတယ္ေလ။

“ငါ လုပ္တာ မွန္ရဲ႕လား”
ေကာင္ေလးကိုယ့္ကိုေမးေနမိတယ္။

ေနမင္းကေတာ့ ေတာင္စြယ္ေတာင္တန္းေတြ ေနာက္ကို အေစာကတည္းက ၀င္သြားၿပီေလ။ ေလႏုေအးေလးေတြက ေကာင္ေလးရဲ႕ေနေလာင္ထားတဲ့ ဆံပင္ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေတြကို တိုးေ၀ွ႔က်ီစယ္သြားေလရဲ႕။ ေကာင္ေလး သူ႔ရဲ႔ဂ်င္းအက်ႌေကာ္လာေတြကို နားရြက္ဖံုးေအာင္ အမွတ္တမဲ့ ဆြဲတင္လိုက္မိတယ္။ ၿခံစည္းရိုးတန္းေတြရဲ႕အေပၚကို ေကာင္ေလးအမွတ္တမဲ့ၾကည့္မိတယ္။ ရြက္ေဟာင္းေၾကြလို႔ ရြက္သစ္လဲခ်ိန္တန္ေနတဲ့ ရြက္၀ါေတြေတာင္ ေၾကြက်ေျမခဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနပါေပါ့။

တျဖည္းျဖည္းနီးလာတဲ့ ကားသံေတြေၾကာင့္ ေကာင္ေလး ကိုယ္ကို မတ္မတ္ရပ္လိုက္တယ္။ ဘယ္ဖက္လက္ကို ဆန္႔တန္းလိုက္ၿပီး လက္မကို ေထာင္လိုက္တယ္။ ကားေတြက ေကာင္ေလးကို ျဖတ္ေက်ာ္သြားတယ္။ ကားေမာင္းသမားေတြက ေယာင္လို႔ေတာင္ လွည့္မၾကည့္သြားၾကဘူးေလ။ ေျခရင္းမွာခ်ထားတဲ့ အိတ္ကို ေကာင္ေလးငံု႔ၾကည့္လိုက္တယ္။ သူပိုင္သမွ် ဒါအကုန္ပဲေလ။ ညဦးယံရဲ႔ မဟူရာအလင္းတန္းေတြေအာက္မွာ သေရအိတ္ေလးလည္း လွဲေလ်ာင္းၿငိမ္သက္လို႔ …

ေနာက္တစ္ခါ ကားသံေတြၾကားေတာ့ ေကာင္ေလး ေခါင္းျပန္ေထာင္လာတယ္။ ျဖတ္သြားသမွ်ကားေတြကို ေတာင္းပန္တိုးလ်တဲ့မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ေကာင္ေလးၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ မီနီဘတ္(စ္)တစ္စီးျဖတ္သြားေတာ့ ကားထဲကလူေတြ အလုပ္အေၾကာင္း အျပန္အလွန္ေျပာေနၾကတာ ေကာင္ေလးၾကားလိုက္တယ္။ အမွန္ေတာ့ ေကာင္ေလးအေနနဲ႔ ၿခံထဲမွာ အလုပ္လုပ္ရတာ ႀကိဳက္ပါတယ္။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ပါတယ္။ အေျခအေနေတြအား လံုးဟာ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္ေလး ဒီၿခံထဲမွာ ဆက္ေနျဖစ္မွာပါ။ ေသတပန္သက္တဆံုး ဆက္လုပ္ျဖစ္မွာပါ။

“ဘုရား”
ေကာင္ေလးႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက ေၾကာက္ရြံ႔ထိပ္လန္႔မႈေတြေၾကာင့္ ထြက္က်လာတဲ့ စကားတစ္ခြန္း …

ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးျဖဴေရာ္သြားတယ္။ အသက္ရူေတာင္ရပ္သြားမလားပဲ။ ေၾကာက္လိုက္တာလဲ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့ ..
ကားသံုးစီး …
ဒါေပမယ့္ ေကာင္ေလးရဲ႔ မ်က္လံုးေတြက တတိယေျမာက္ကားဆီေရာက္ေနတယ္။ ေကာင္ေလး ပေထြးရဲ႔ ကားနဲ႔အမ်ဳိးအစားတူေနတယ္ေလ …

“ဟူး ….”
ေကာင္ေလးသက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္။ ကားက အေရာင္နဲ႔ ပံုစံသာတူတာ .. ကားေပၚမွာက သူ႔ပေထြးအစား အဖိုးႀကီးတစ္ေယာက္ပါလား။ ဆံပင္ေတြလည္း တစ္ေခါင္းလံုးျဖဴလို႔ ..

ဆက္ပါဦးမယ္ခင္ဗ်ာ …