ကၽြန္ေတာ္ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀နဲ႔ ထပ္တူက်ႏိုင္မယ့္ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ကို ဘာသာျပန္တင္ျပခ်င္ပါတယ္။
အိမ္ေျပးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း
ေသာၾကာေန႔ ညေနခင္းတစ္ခု။ ေႏြရာသီ (၁၄)ခုေလာက္ ရင့္က်က္ၿပီးစ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။
သူဒီေန႔ လစာရတယ္ေလ။
“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ”
ေကာင္ေလးရဲ႔ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက တိုးတိုးေလးထြက္လာတဲ့ ေနာက္ဆံုးေက်းဇူးစကား။
လစာထည့္ထားတဲ့ စာအိတ္ေလးကို ေကာင္ေလးရဲ႔ အျပာေရာင္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ေနာက္အိတ္ထဲ ထည့္လိုက္ေလရဲ႕….
အညိဳေရာင္သားေရအိတ္ေလးကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း မလိုက္တယ္။ ၿမဲၿမဲဆုပ္ထားတဲ့ အိတ္လက္ကိုင္ရဲ႕အထိအေတြ႔မွာ ဒီအိတ္ေလးအရင္ထက္ေလးေနတာ ေကာင္ေလး သိေနတယ္။ အထဲမွာ ဘာေတြရွိေနတယ္ဆိုတာ ေကာင္ေလးသိတာေပါ့။ ရွပ္အက်ႌတစ္ထည္ရယ္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတစ္ထည္ရယ္ ေျခအိတ္တစ္စံုရယ္ေပါ့။ ေကာင္ေလးဒီျခံကို စြန္႔ခြာေတာ့မယ္ေလ။
ဒီေန႔ေတာ့ ေတာင္ဖက္ကို သြားရမည့္အစား ေျမာက္ဖက္ကို ေကာင္ေလးဦးတည္ထားတယ္။ သူသိတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ၿမိဳ႕ေလးနဲ႔ေ၀းရာကို ေကာင္ေလးျဖည္းျဖည္းခ်င္းစြန္႔ခြာေနတယ္။ ေျခလွမ္းနည္းနည္းေလာက္ ေလ်ာက္လိုက္ရင္ အေ၀းေျပးလမ္းမႀကီးေဘးကို ေရာက္ၿပီေပါ့။ အဲဒီေနရာမွာ ကုန္ကားႀကီးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ခဏရပ္လို႔ရတဲ့ေနရာရွိတယ္ေလ။
“ငါ လုပ္တာ မွန္ရဲ႕လား”
ေကာင္ေလးကိုယ့္ကိုေမးေနမိတယ္။
ေနမင္းကေတာ့ ေတာင္စြယ္ေတာင္တန္းေတြ ေနာက္ကို အေစာကတည္းက ၀င္သြားၿပီေလ။ ေလႏုေအးေလးေတြက ေကာင္ေလးရဲ႕ေနေလာင္ထားတဲ့ ဆံပင္ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေတြကို တိုးေ၀ွ႔က်ီစယ္သြားေလရဲ႕။ ေကာင္ေလး သူ႔ရဲ႔ဂ်င္းအက်ႌေကာ္လာေတြကို နားရြက္ဖံုးေအာင္ အမွတ္တမဲ့ ဆြဲတင္လိုက္မိတယ္။ ၿခံစည္းရိုးတန္းေတြရဲ႕အေပၚကို ေကာင္ေလးအမွတ္တမဲ့ၾကည့္မိတယ္။ ရြက္ေဟာင္းေၾကြလို႔ ရြက္သစ္လဲခ်ိန္တန္ေနတဲ့ ရြက္၀ါေတြေတာင္ ေၾကြက်ေျမခဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနပါေပါ့။
တျဖည္းျဖည္းနီးလာတဲ့ ကားသံေတြေၾကာင့္ ေကာင္ေလး ကိုယ္ကို မတ္မတ္ရပ္လိုက္တယ္။ ဘယ္ဖက္လက္ကို ဆန္႔တန္းလိုက္ၿပီး လက္မကို ေထာင္လိုက္တယ္။ ကားေတြက ေကာင္ေလးကို ျဖတ္ေက်ာ္သြားတယ္။ ကားေမာင္းသမားေတြက ေယာင္လို႔ေတာင္ လွည့္မၾကည့္သြားၾကဘူးေလ။ ေျခရင္းမွာခ်ထားတဲ့ အိတ္ကို ေကာင္ေလးငံု႔ၾကည့္လိုက္တယ္။ သူပိုင္သမွ် ဒါအကုန္ပဲေလ။ ညဦးယံရဲ႔ မဟူရာအလင္းတန္းေတြေအာက္မွာ သေရအိတ္ေလးလည္း လွဲေလ်ာင္းၿငိမ္သက္လို႔ …
ေနာက္တစ္ခါ ကားသံေတြၾကားေတာ့ ေကာင္ေလး ေခါင္းျပန္ေထာင္လာတယ္။ ျဖတ္သြားသမွ်ကားေတြကို ေတာင္းပန္တိုးလ်တဲ့မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ေကာင္ေလးၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ မီနီဘတ္(စ္)တစ္စီးျဖတ္သြားေတာ့ ကားထဲကလူေတြ အလုပ္အေၾကာင္း အျပန္အလွန္ေျပာေနၾကတာ ေကာင္ေလးၾကားလိုက္တယ္။ အမွန္ေတာ့ ေကာင္ေလးအေနနဲ႔ ၿခံထဲမွာ အလုပ္လုပ္ရတာ ႀကိဳက္ပါတယ္။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ပါတယ္။ အေျခအေနေတြအား လံုးဟာ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္ေလး ဒီၿခံထဲမွာ ဆက္ေနျဖစ္မွာပါ။ ေသတပန္သက္တဆံုး ဆက္လုပ္ျဖစ္မွာပါ။
“ဘုရား”
ေကာင္ေလးႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက ေၾကာက္ရြံ႔ထိပ္လန္႔မႈေတြေၾကာင့္ ထြက္က်လာတဲ့ စကားတစ္ခြန္း …
ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးျဖဴေရာ္သြားတယ္။ အသက္ရူေတာင္ရပ္သြားမလားပဲ။ ေၾကာက္လိုက္တာလဲ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့ ..
ကားသံုးစီး …
ဒါေပမယ့္ ေကာင္ေလးရဲ႔ မ်က္လံုးေတြက တတိယေျမာက္ကားဆီေရာက္ေနတယ္။ ေကာင္ေလး ပေထြးရဲ႔ ကားနဲ႔အမ်ဳိးအစားတူေနတယ္ေလ …
“ဟူး ….”
ေကာင္ေလးသက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္။ ကားက အေရာင္နဲ႔ ပံုစံသာတူတာ .. ကားေပၚမွာက သူ႔ပေထြးအစား အဖိုးႀကီးတစ္ေယာက္ပါလား။ ဆံပင္ေတြလည္း တစ္ေခါင္းလံုးျဖဴလို႔ ..
ဆက္ပါဦးမယ္ခင္ဗ်ာ …
