ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘဲႀကီး အေခြ ဝယ္ျဖစ္တယ္။ ဘဲႀကီးလို႔ ေခၚတာ မေလးစားလို႔ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ေလးစားလြန္းလို႔ ေခၚတာ။ BOB ဆိုတဲ့ စာလံုးအႀကီး ႀကီးနဲ႔။ ဘဲႀကီးကိုဆို စိတ္ခ်တယ္ေလ။ အေခြဆိုင္ထဲေရာက္တာနဲ႔ ဘာမွ စဥ္းစားမေနေတာ့ဘူး။ ဘဲႀကီး အေခြကို တန္းဆြဲလိုက္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ေပးရ ေပးရ တန္တယ္လို႔။ ၂၀၅၀ တဲ့။ အိုေကဗ်ာ … အေခြေလးက ပလပ္စတစ္ အိတ္ကေလးနဲ႔ဗ်။ အထဲမွာ အေခြက ပလစ္စတစ္နဲ႔ မဟုတ္ဘူး။ ကတၳဴ စကၠဴနဲ႔ဗ် သီခ်င္း စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ရယ္၊ စတစ္ကာေလး တစ္ခုရယ္ေတြ႔တယ္။ အေခြကို စီစဥ္ထားတဲ့ ပံုစံကို ၾကည့္ကတည္းက ဘဲႀကီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေပၚထားတဲ့ ေစတနာကို ျမင္ရတယ္ဗ်။ အားလံုး ေသသပ္တိက်၊ အပိုအလိုမရွိ။ စိတ္ေအးလက္ေအး စတစ္ကာေလးကို ခြာၿပီး ကားေနာက္ပိုင္း ကပ္လိုက္တယ္။ ဘဲႀကီး ငါ့ကို ဘယ္လို ဖမ္းစားဦးမွာလဲ … သိခ်င္ စိတ္ေတြ မ်ဳိသိပ္ထားတယ္။ ကားေပၚမွာ ကက္ဆက္မရွိဘူးေလ။ ဒီေတာ့ အိမ္ျပန္ေရာက္မွ ကမန္းကတန္း ေျပးဆင္း ကြန္ပ်ဴတာထဲ ထည့္လိုက္တယ္။ အရင္ဆံုး ဘဲႀကီးရဲ႕ ထံုးစံ ဂစ္တာသံျပင္းျပင္းေတြ ထြက္လာတယ္။ ႏႈတ္ပိတ္ … ႏႈတ္ပိတ္ … ကၽြန္ေတာ္ ႏႈတ္ပိတ္သြားတာ မဟုတ္ဘူး။ ဆြံ႔အသြားတာ။ ဘဲႀကီး သီးခ်င္းကို နားေထာင္ၿပီး ဆြံ႔အသြားတာ။ ဘယ္လို ေျပာရမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။ စကားလံုးေတြ ေပ်ာက္ကုန္တယ္။ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကေလးနဲ႔ ဘာသာျပန္ၿပီး နားေထာင္ျဖစ္တယ္။ ေဆာရီးပါ … ဘဲႀကီးေရ … ကၽြန္ေတာ္ ခံစားခ်က္နဲ႔ ခြင့္မေတာင္းပဲ ဘာသာျပန္မိလို႔ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္နားေထာင္ရင္း အရည္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ေမ်ာသြားတယ္။ ငါ့ရဲ႕လမင္းမွာ စကားလံုးေတြကို ကစားျဖစ္တယ္။ ေသသပ္တဲ့ဆိုဟန္၊ အပိုမပါဘူး။ စကားလံုးတစ္လံုးေတာင္ အပိုမပါဘူး။ ဘဲႀကီးက ဆိုတာ နပ္တာလား။ ေရးတဲ့သူေတာ္တာလား။ အင္း ခက္ေတာ့ ခက္တယ္ဗ်ာ … ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္ျပန္မလွည့္တတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ မလြမ္းတတ္ဘူး။ ခံစားလို႔ မရလိုက္ေပမယ့္ သံစဥ္ေရာ စာသားပါ ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ။ အရိုးဆံုးေျပာတာ ဘဲႀကီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ မလိမ္ဘူး။ အၿမဲတမ္း အျပည့္ပဲ။ အင္း ဘဲႀကီး အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ဖူးတယ္ဗ်။ မႏၱေလး က ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္း ေတြကိုေလ။ ခင္ဗ်ားကို ေလးျဖဴ … ေလးျဖဴ … ေလးျဖဴ … ေလးျဖဴ … လို႔ေအာ္ၾကတာ ဘာေၾကာင့္လဲဆို မႏၱေလးညေတြရဲ႕ အေဆာင္ေတြက ေကာင္းေကာင္း ေျပာျပ ႏိုင္ၾကမယ္ထင္တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ဗ်ာ အရင္လိုပါပဲ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးကို အႀကိဳက္ဆံုးပဲဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့မွာ စာသားေလး ကူးခြင့္ျပဳပါေနာ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို လက္မွတ္ထိုးေပးထားတာ ကၽြန္ေတာ့္ စာအုပ္မွာ ရွိေသးတယ္ဗ်။ ဘဲႀကီး အသက္ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစဗ်ာ … ဘဲႀကီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ မညာရဘူးေနာ္ …
- Meta
- Tagsကိုေအာင္ ငရဲ စာအုပ္ စိတ္ ဇရပ္ ပန္းႏုေရာင္ညရဲ႕ခရီးသည္ ဘာသာစကား မိုးေျပး ရႊန္းရႊန္း လူငယ္ ဝဋ္ေၾကြး အခ်ိန္ အင္တာနက္ အင္တာဗ်ဴး အတု အမူအက်င့္ အရႈပ္ထုပ္ အလႊမ္းမိုးဆံုး အိုဘားမား ေမာင္ဒီဘီ ေမာင္ပီဇီ ေလးျဖဴ ေအာက္တန္းစား ျမစ္ ၾကားမိသည္မ်ား ၿမိဳ႔ကေလး bailout builtup Cartoon entrepreneur Essay Father hell internet language me MMEnglish MrDBA Neighbours old ideas Online Education Poem ShoonShoon Time web
- Recent Comments
- Kristina on မိုးေတြသည္းတဲ့အခါ
ThihaThit on ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာတယ္လား (၁)
min on ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာတယ္လား (၁)
ေမေက်ာ္ on မိုးေတြသည္းတဲ့အခါ
ေမေက်ာ္ on ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာတယ္လား (၁)
ေမေက်ာ္ on လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလို႔ ….
exiter on လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလို႔ ….
nyimuyar on ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာတယ္လား (၁)
ညမီးအိမ္ on သမီးေလးအေၾကာင္း (၂)
ညမီးအိမ္ on လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလို႔ ….
-
About
- Change this text in the admin section of WordPress
- Blogroll
- Forum
- Pages