အင္တာနက္ရဲ႕ ေနာက္လာမယ့္ အခန္းက႑က အဂၤလိပ္စာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ မျပည့္စံု မလံုေလာက္ ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အာရွတိုက္က အင္တာနက္သံုးစြဲသူ အေရအတြက္က ေျမာက္အေမရိကက အင္တာနက္သံုးစြဲသူ အေရအတြက္ထက္ ႏွစ္ဆပိုမ်ားပါတယ္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ သံုးဆ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ ဂူးဂဲမွာ ရွာေဖြတဲ့ စာေၾကာင္း (search queries) ေတြရဲ႕ တစ္ဝက္ထက္ပိုတဲ့ ပမာဏက ယူအက္(စ္) ျပင္ပက ျဖစ္ေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။
အင္တာနက္ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ျဖစ္စဥ္က ရမ္ပါကပ္(ရွ္)လို စြန္႔ဦးသမားေတြ အတြက္ေတာ့ မဟာအခြင့္အေရးပါပဲ။ ရမ္က အိႏၵိယရဲ႕ ဆီလီကြန္ဘယ္လီလို႔ ဆိုႏိုင္တဲ့ ဘန္ဂေလာ ျပင္ပမွာေနတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ တစ္ေယာက္ပါ။ ရမ္က အဂၤလိပ္စာကို ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ကတည္းက သင္ခဲ့တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ရမ္က သူ႔ မိတ္ေဆြေတြ မိသားစုေတြနဲ႔ ေျပာဆို ဆက္ဆံတဲ့အခါမွာ မိခင္ဘာသာစကား ျဖစ္တဲ့ ကန္နာဒါ (Kannada) နဲ႔ ေျပာရတာ ပို ခံတြင္းေတြ႕ ပါတယ္တဲ့။ ကန္နာဒါ ကို အင္တာနက္မွာ သံုးဖို႔ဆိုျပန္ေတာ့ ကီးဘုတ္ေျမပံု(Keyboard Maps) ေတြလိုလာ ျပန္တယ္။ အဲဒီလို ကီးဘုတ္ေျမပံုေတြ ေလ့လာဖို႔က်ေတာ့ ရမ္အတြက္ ခက္ခဲတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြ ျပည့္ႏွက္ ေနပါတယ္။
၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ ရမ္က Quillpad ဆိုတဲ့ ေတာင္အာရွဘာသာစကား ဆယ္မ်ဳိးနဲ႔ ရိုက္ႏိုက္တဲ့ အြန္လိုင္း ဝန္ေဆာင္မႈ(Online Service) တစ္ခု တည္ေထာင္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အသံုးျပဳသူေတြက ေရာမ စကားလံုးေတြနဲ႔ ကိုယ့္မိခင္ဘာသာ စကားအသံထြက္ကို ရိုက္ေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ Quillpad က အသံုးျပဳသူ ေျပာင္းလဲလိုတဲ့ ဘာသာစကားကို ေျပာင္းလဲ ေပးပါတယ္။ ဘေလာ့ဂါေတြ စာေရးဆရာေတြက ရမ္ရဲ႕ ဝန္ေဆာင္မႈကို ညႊန္းဆိုေရးသား လာၾကပါတယ္။ အဲဒီလို လူေျပာသူေျပာ မ်ားလာတာကေန ႏိုကီယာ(Nokia) လို ဆဲလ္ဖုန္းထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြ Google လို Search Engine ေတြက ရမ္ရဲ႕ ဝန္ေဆာင္မႈကို မ်က္စိက်လာပါတယ္။
အေနာက္တိုင္း နည္းပညာကုမၸဏီေတြက အိႏၵိယရဲ႕ ေဒသအလိုက္ သံုးတဲ့ဘာသာ စကားေတြကို နားလည္မႈ လြဲေနတယ္လို႔ ရမ္ကေျပာပါတယ္။ အိႏိၵယႏိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရ ဆယ္ပံု တစ္ပံုကပဲ အဂၤလိပ္စကားကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ သြက္သြက္လက္လက္ ေျပာႏိုင္ၾကသလို ေကာလိပ္ ေက်ာင္းေတာ္သား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ ေန႔စဥ္ေျပာဆို ဆက္ဆံတဲ့ ေနရာေတြမွာလည္း ကိုယ့္ဘာသာစကား ကိုသံုးမွ အာေတြ႔ လ်ာေတြ႔ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။
“သူတို႔ကို ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ အမွန္ေတြအတိုင္း ေဖာ္ျပေျပာဆိုခြင့္ ေပးရမယ္။ သူတို႔ကို ဟိုဟာ ဒီဟာေတြနဲ႔ ရူးေအာင္သြားမလုပ္နဲ႔၊ အဂၤလိပ္လိုပဲ ေျပာရမယ္ဆိုၿပီး အတင္း မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ” လို႔ ရမ္က ေျပာပါတယ္။
အဂၤလိပ္စာကို အေျခခံမထားတဲ့ အဂၤလိပ္စာမဟုတ္တဲ့ ဝက္စာမ်က္ႏွာ(Content) ေတြနဲ႔ Application ေတြမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဧရာမ အေမရိကန္ နည္းပညာကုမၸဏီႀကီးေတြက အဂၤလိပ္စာမဟုတ္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားဘာသာ စကားေတြ အသံုးျပဳၿပီး တည္ေဆာက္ထားေသာ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ ႏွစ္စဥ္ ေငြေတြ ပံုေအာေနၾကတာ ၾကာပါၿပီ။ Quillpad လို ျပည္တြင္း ကုမၸဏီေတြက သူတို႔ကို အလဲမထိုးခင္ အျမတ္ေဝစုေတြ ခြဲမယူခင္က ဆိုပါေတာ့။
“အဂၤလိပ္လိုသာ ဝက္(ဘ္)ဆိုက္ေတြကို တင္လိုက္ တကမၻာလံုးက လူေတြက ဖတ္ၾကလိမ့္မယ္ ဆိုတဲ့ေန႔ေတြက ဒိတ္ေအာက္သြားပါၿပီ” ဂ်ဴပီတာသုေတသနမွ Senior Analyst ျဖစ္သူ ဇီယာ ဒယ္နီရယ္ ဝက္ဂါက နယူးေယာက္အေျခဆိုက္ အြန္လိုင္း သုေတသန ကုမၸဏီတစ္ခုရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကို အေျခခံၿပီးေျပာပါတယ္။
၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ တရုတ္နဲ႔ အေမရိကန္ ေနာက္ သံုးခုေျမာက္ အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူ အမ်ားဆံုးျဖစ္ဖို႔ ဟန္ျပင္ေနတဲ့ အိႏၵိယလိုႏိုင္ငံမွာ ေနရာတကာမွာ အဆီးအတား မရွိတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ပိုၿပီး ထင္ရွားေနပါတယ္လို႔ ဂ်ဴပီတာက ဆိုပါတယ္။ အိႏၵိယသားေတြက သူတို႔ ေဘာ့စ္ကို ဘာသာစကားတစ္မ်ဳိး ေျပာမယ္။ သူတို႔ အိမ္ေထာင္ဖက္ေတြကို တစ္မ်ဳိးေျပာမယ္။ သူတို႔ မိဘေတြကိုေတာ့ ေနာက္တစ္မ်ဳိးနဲ႔ ေျပာေန ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလို ေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနတဲ့ အေနအထားမွာ စကားလံုးေတြ ကလည္း စံုစီနဖာ စကားသံေတြ စုထားတဲ့ အိတ္ႀကီးထဲက ထြက္လာသလို ျဖစ္ေနမွာပဲ။ (ကုလားတိုက္ က်ားဝင္ကိုက္ဆိုသလို ေနမွာေပါ့။)
ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္မွာ ရဟူး နဲ႔ ဂူးဂယ္က အိႏၵိယႏိုင္ငံက အင္တာနက္ အသံုးျပဳသူ ေတြကို သူတို႔ မိခင္ဘာသာ စကားေတြနဲ႔ ရွာႏိုင္၊ ဘေလာ့ေရးႏိုင္ သင္ယူႏိုင္ေအာင္ တစ္ဒါဇင္ေလာက္ရွိတဲ့ ဝန္ေဆာင္မႈေတြ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ ၾကတယ္။ မိုက္ကရိုေဆာ့(Microsoft) ကလည္း သူ႔ရဲ႕ ဝင္းဒိုးလိုက္(ဖ္)(Windows Live) အြန္လိုင္း ဝန္ေဆာင္မႈမွာ အိႏၵိယ ဘာသာစကား ခုႏွစ္ခုကို အေထာက္အပံ့ ေပးဖို႔ တည္ေဆာက္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ Facebook ကလည္း ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ ေဗာ္လံတီယာေတြ ေရြးခ်ယ္ၿပီး သူရဲ႕ လူမႈကြန္ယက္စနစ္ (Social Network) ကို ဟိႏၵဴ (Hindi) နဲ႔ အျခား ေဒသသံုးဘာသာ စကားေတြကို ဘာသာျပန္ ေစပါတယ္။ အခမဲ့ အြန္လိုင္း စြယ္စံုက်မ္း ျဖစ္တဲ့ ဝီကီပိဒိယ(Wikipedia)မွာ ဆိုရင္လဲ ကိုရီးယားထက္ မိခင္ဘာသာစကားသံုး ထည့္သြင္း ေရးသားမႈမွာ ပိုၿပီး မ်ားလာေနပါၿပီ။
ဂူးဂယ္ရဲ႕ ရွာေဖြေရး ဝန္ေဆာင္မႈက တရုပ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္တြင္း ယွဥ္ၿပိဳင္မႈမွာ ေနာက္ေကာက္ က်သြားတာက အိႏၵိယမွာ ျပည္တြင္းအသားေပး ဝန္ေဆာင္မႈေတြကို ဦးစားေပး အစီအစဥ္ထဲ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔ိခဲ့တယ္။ ဂူးဂယ္ရဲ႕ အိႏၵိယမွာ ဓားမဦးခ် အေကာင္အထည္ ေဖာ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြက ႏိုင္ငံရဲ႕ သမိုင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး တိုးတက္မႈ ေႏွးေကြးေနတဲ့ တစ္ကိုယ္ရည္သံုး ကြန္ပ်ဴတာ ေစ်းကြက္ကို ဖြင့္ဖိုက ပထမ။ ဂူးဂယ္ ရဲ႕ တစ္ကမၻာလံုးျဖန္႔က်က္ထားတဲ့ ေစ်းကြက္တစ္ခု ေပၚထြက္လာဖို႔ တည္ေဆာက္ေနတဲ့ ဝန္ေဆာင္မႈ ေတြမွာ အသံုးခ်ႏိုင္ဖို႔ ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ေတြ ေမြးထုတ္ ေလ့က်င့္ေပးဖို႔က ဒုတိယပါ။
“အိႏၵိယဆိုတာ ဘယ္စနစ္ႀကီးေတြနဲ႔မဆို အလြယ္တကူ ခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္တဲ့ အစြမ္းရွိတဲ့ ေနရာပဲ” လို႔ အိႏၵိယဂူးဂယ္ ရဲ႕ သုေတသနနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈဆိုင္ရာ အႀကီးအကဲ ေဒါက္တာ ပရာဆပ္ရမ္က ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိႏိၵယႏိုင္ငံမွာ ဘာသာစကား (၂၂)မ်ဳိး ေလာက္အသံုးျပဳေန ပါတယ္။ အဲဒီလို အသံုးျပဳ ေနတဲ့အတြက္ ကိုယ့္မွာ လႊမ္းမိုးထားတဲ့ ဘာသာစကား တစ္ခုတည္းအေပၚ အေျခခံၿပီး တူညီတဲ့ နည္းလမ္းတစ္ခုတည္းနဲ႔ ဘာသာစကား (၂၂)မ်ဳိးကို ခ်ဥ္းကပ္မယ္ဆိုရင္ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒီလို ရႈပ္ေထြး ေပြလီေနတဲ့ အဆင့္သစ္ကို (၂၂)မ်ဳိး၊ (၂၂)နည္းနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္မွ ရႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
ကမၻာနဲ႔ခ်ီၿပီးလုပ္ေနတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြက ႏွစ္စဥ္ သန္းရာခ်ီေနတဲ့ ေဒၚလာေတြကို သူတို႔ အစီအစဥ္ခ်ထားတဲ့ ဘာသာစကားေတြကို ဘာသာျပန္ဖို႔အတြက္ သံုးေနၾကတယ္လို႔ မင္ဆာခ်ဴးဆက္အေျခဆိုက္ Common Sense Advisory က သုေတသန ဦးစီးမွဴးျဖစ္သူ ဒယ္ပါမာက ေျပာပါတယ္။
အဲဒီလို အစီအစဥ္ေတြထဲမွာ အိႏိၵယဆိုတာ ရုရွ၊ ဘရာဇီးနဲ႔ ေတာင္ကိုးရီယားတို႔နဲ႔ ယွဥ္ရင္ အဆင့္ သတ္မွတ္ခ်က္ နိမ့္ပါတယ္လို႔ ဒယ္ပါမာက ဆက္ေျပာပါတယ္။ (အိႏၵိယက အြန္လိုင္း ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး(e-commerce) နဲ႔ အြန္လိုင္း ေၾကာ္ျငာ ေစ်းကြက္ေတြမွာ အျခားႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ မရွိေသးပါဘူး)
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ ….
